Σελίδες

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2013

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ


Το ζήτημα της δικαιοσύνης μας έχει απασχολήσει πολλές φορές στο blog και έχουμε γράψει μία σειρά από κείμενα που θέλουν να τονίσουν ότι είναι εντελώς τρελό να πιστεύεις ότι μπορεί να υπάρχει αισιοδοξία για ένα καλύτερο μέλλον στην Ελλάδα, χωρίς να υπάρξει πρώτα η απαραίτητη κάθαρση.

Τις τελευταίες μέρες γίνεται κουβέντα στη Βουλή για τον προϋπολογισμό του 2014. Το ωραίο είναι ότι οι βουλευτές του νεκροζώντανου ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ λένε ότι "δεν θα κάνουνε τα λάθη του παρελθόντος που μας οδήγησαν εδώ". Ασήμαντη λεπτομέρεια; Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ είναι στην εξουσία από το 1974 μέχρι σήμερα. Η δικαιοσύνη δεν έχει καμία θέση στην εποχή μας και αυτό γίνεται γιατί απλούστατα δεν απασχολεί τους ανθρώπους.

Τα πολιτικά ζόμπι του Σημίτη, που ο πιο τίμιος έχει καβατζώσει 2-3 εκατομμυριάκια για τα γεράματα, θέλουν και άλλο αίμα. Αυτό που συμβαίνει είναι κυριολεκτικά απίστευτο. Ο πιο άθλιος δούλος των τραπεζών και ένθερμος οπαδός της διαφθοράς, αυτός που έλεγε το 2002 ότι έρχεται η σύγκλιση σε μισθούς και συντάξεις με την Ευρωζώνη, εμφανίζεται σε μία χρεοκοπημένη χώρα με 30% ανεργία και εκατοντάδες χιλιάδες εξαθλιωμένους για να μας ξανασώσει.  

Δεν είναι μόνο αυτός. Όλες οι δημοσιογραφικές πουτάνες, που δεν πήρανε χαμπάρι ότι η χώρα χρεοκόπησε, είναι εδώ. Όλες. Όλα τα τηλεοπτικά κανάλια των νταβατζήδων που λειτουργούν παράνομα και χωρίς άδεια εδώ και 25 χρόνια είναι εδώ. Όλοι οι αντικειμενικοί αρθρογράφοι του νεοφιλελευθερισμού είναι εδώ, με πύρινα άρθρα ενάντια στο πανίσχυρο δημόσιο, αλλά ταυτόχρονα και με 2-3 συγγενείς βολεμένους στο κακό δημόσιο. Για ποια δικαιοσύνη μιλάμε; 

Δεν μπαίνουμε καν στην κουβέντα για το πως θα πρέπει να αποδοθεί η δικαιοσύνη. Για τους έντιμους τηλεθεατές, δικαιοσύνη είναι να αλλάξεις κανάλι. Για τους συντηρητικούς ψηφοφόρους, δικαιοσύνη είναι να μην ψηφίζουν τα ζώα τους δράστες του πολλαπλού βιασμού τους. Για τους εντελώς μαλάκες, δικαιοσύνη είναι να ανακαλύψουν ξαφνικά ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς την χαμένη ηθική τους και να φύγουν από μόνοι τους. Για τους αγανακτισμένους στην πλατεία Συντάγματος, δικαιοσύνη ήταν μερικές κρεμάλες. Για μία ένοπλη επαναστατική οργάνωση δικαιοσύνη είναι η δολοφονία των εμπνευστών των πολιτικών ακραίας λιτότητας. Το μόνο σίγουρο είναι ένα:

Σε μία χώρα που χρεοκόπησε το 2010 και όλοι εξακολουθούν να είναι στη θέση τους δεν υπάρχει καμία διάθεση να αλλάξουν τα πράγματα. Το πνευματικό επίπεδο των κατοίκων αυτής της χώρας είναι τόσο χαμηλό που, ακόμα και αν υπάρχουν καλές και τίμιες προθέσεις, βυθίζει τον τόπο στην αδράνεια και την υποταγή. Αυτές οι μέρες, όμως, μπορούν να είναι χρήσιμες για όλους μας, ακόμα και αν είναι υπερβολικά δυσάρεστες. Μπορούμε να καταλάβουμε π.χ. τι έγινε στην επανάσταση του 1821.

Όχι για το πως ξεκίνησε και τι κατάφερε. Αλλά για τα 400 ολόκληρα χρόνια σκλαβιάς, ανοχής και αρμονικής συμβίωσης με τους τότε κατακτητές...


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου