Σελίδες

Τετάρτη, 27 Ιουνίου 2012

ΟΤΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΓΙΝΕ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ


Σε μία από τις πολλές δημόσιες τοποθετήσεις του, ο μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος αποφάσισε να ασχοληθεί, για ακόμα μία φορά, με ένα θέμα που ξεπερνάει κατά πολύ τις συγκεκριμένες αρμοδιότητες του.

Αυτή τη φορά, στο στόχαστρο του μπήκε η πρώτη διοργάνωση του gay pride στη Θεσσαλονίκη, μία πόλη που έχει ταλαιπωρηθεί αφάνταστα από τις ακροδεξιές πολιτικές, τους γραφικούς τοπικούς άρχοντες και την ασυδοσία των μπάτσων.

Ο απεσταλμένος του Θεού, δήλωσε με απίστευτη ευκολία ότι το gay pride είναι "γεγονός απαράδεκτο για τα ήθη και τα έθιμα της πόλης". Μία πόλη που θέλει να λέγεται σύγχρονη και ταυτόχρονα ανέχεται τέτοιες δηλώσεις από έναν εκκλησιαστικό παράγοντα, δεν έχει καμία τύχη. Επίσης, είναι φανερό ότι δεν έχει κανένα ίχνος πολιτισμού. Την ίδια στιγμή που τέτοια φεστιβάλ γίνονται με μεγάλη επιτυχία σε διάφορα μέρη του πλανήτη, την ίδια ώρα που ο καθένας μπορεί να κάνει ότι γουστάρει στο κρεβάτι του, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα, την ίδια περίοδο που η γονατισμένη τοπική αγορά της Θεσσαλονίκης έχει στεγνώσει και παρακαλάει για λίγη κίνηση, μήπως και καταφέρει να κρατήσει κανα μαγαζί ανοιχτό, έρχεται ένας παπάς - σερίφης για να ορίσει τι επιτρέπεται στην πόλη του. Μεσαίωνας; Σκοταδισμός; No future? Πέστο και έτσι.

Μετά από σκληρή προσπάθεια αρκετών δεκαετιών, η πόλη της Θεσσαλονίκης έχει μετατραπεί σε ένα άντρο οπισθοδρομισμού και συντηρητισμού, όπου μερικοί γραφικοί τύποι μπορούν να αποκτήσουν αξιώματα και εν συνεχεία να κάνουν ότι τραβάει η ψυχή τους. Αρκεί να δηλώσουν το σεβασμό τους στην εκκλησία, να συνεργαστούν με την παντοδύναμη αστυνομία της πόλης και να ενστερνιστούν τις λαϊκίστικες ακροδεξιές πολιτικές. Αποτέλεσμα όλων αυτών, είναι να χάσει η πόλη την καθιερωμένη πολυπολιτισμικότητα της, όπως και την εξωστρέφεια της, δύο στοιχεία που κυριαρχούσαν τα χρόνια της ανάπτυξης και έκαναν την πανέμορφη Θεσσαλονίκη να ξεχωρίζει για την ανοχή στο διαφορετικό και την ανεκτικότητα προς το ξένο.  

Δεν είναι τυχαία γεγονότα η απίστευτη καταστολή που εφαρμόζει η αστυνομία σε κάθε διαδήλωση, το συμβάν με τη ζαρντινιέρα, το χουντογλέντι και τα πράσινα σταράκια. Όλα αυτά στη Θεσσαλονίκη. Στην κορυφή της αστυνομικής ηγεσίας της πόλης βρίσκονται, εδώ και χρόνια, άτομα με χουντικές αντιλήψεις ή σκυλιά του Χρυσοχουντίδη που επιδιώκουν εύκολη προβολή και δεν θα διστάσουν να κάνουν οτιδήποτε για να αποκτήσουν παραπάνω αξιώματα. Εντύπωση προκαλεί και η τελευταία επιχείρηση σκούπα της τοπικής αστυνομίας. Κατάφεραν να παρουσιάσουν μία εγκληματική οργάνωση, όπου το κοινό στοιχείο που συνδέει τους "εγκληματίες" είναι η οπαδική τους προτίμηση! Σαν να λέμε ότι όλοι όσοι είναι μελαχρινοί και κατηγορούνται για ληστές, ανήκουν στην εγκληματική οργάνωση των μελαχρινών ληστών. Άσχετα αν δεν γνωρίζονται μεταξύ τους.

Άτομα σαν τον Ψωμιάδη μπορούν να ευδοκιμήσουν μόνο στη Θεσσαλονίκη. Σε οποιαδήποτε άλλη πόλη της Ελλάδας θα ήταν ο γραφικός τρελός της γειτονιάς, ή του χωριού. Στη Θεσσαλονίκη είναι κάτι σαν ήρωας που θυσιάζεται για το λαό του. Ο Άνθιμος κάθε εβδομάδα κάνει μία δήλωση ενάντια στους Βούλγαρους, τους Τούρκους, τους Μακεδόνες - Σκοπιανούς και τους Αλβανούς. Υπερασπίζεται κάθε ακροδεξιά στοιχείο και τονίζει την παντοδυναμία της εκκλησίας. Καλεί το ποίμνιο να φοβάται το διαφορετικό, να σέβεται τους θεσμούς και να υπακούει στις πολιτικές ακραίας λιτότητας. Και μετά από τόσες προκλητικές δηλώσεις, και τόση νομιμοποίηση της ναζιστικής θεωρίας, καταλαβαίνεις εύκολα γιατί μπήκαν οι ναζί στη Βουλή. Για την ακρίβεια, αναρωτιέσαι και γιατί άργησαν

   


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου